ती रात्र ….सागरी किनारयावरची … दाट काळोख्या रात्री, पाखरांच्या किर्र किर्रात, नारळी पोफळींच्या बागेतून मार्ग काढत..हळूच पावला पावलांनी गोऱ्या दामट्या रुपेरी वाळूत..पायांचे ठसे उमटवत, अंगा खांद्यावरून वाळूचे कणकण साठवत, फेसाळणार्या किनाऱयावरून पुढे मागे होतं, नजरेच्या चोर पावलांनी हर एक दिशा धुंडाळत , सागरी लाटेची ती मनवेडी, तना मनाला धडाडनारी, हृदयी स्पर्शनारी, भयाचे सावट पसरवणारी ती …

‘येवा कोकण आपलोच असो’ Read More »