भटकंती सिंधूदुर्ग जिल्ह्याची – भाग ३

प्रवासातील ठळक गमती जमती :-

२१ तारखेची ती रात्र ,वार गुरुवार , घरातून बाहेर पडलो, ते तीन चार दिवसाचं संसारिक ओझं पाठीशी बळकावतच . ठाणे ते सिंधुदुर्ग ह्या दूरच्या प्रवासासाठी . ठराविक रसरसत्या , घुमशान अश्या मित्रांच्या सोबतीनं . निलेश, राज , हेमंत , स्नेहल, सुशांत , स्वप्नील आणि अभिजीत अश्या ह्या मित्रजोडीन सोबत .
ऐरवी स्वताच्या कामात गुंतलेली पण तरीही अधून मधून केंव्हातरी वेळेत वेळ काढून भेटणारी ,भेटता गप्पांच्या ओघात वाहून घेणारी . ध्येयाने पछाडलेली . भटकंतीची ओढ असलेली . प्रेमाने एकजूटलेली हि मित्र मंडळी पुन्हा एकत्रित आली ३-४ दिवसाच्या ह्या आनंदमयी यात्रेसाठी .

निसर्गाच्या सानिध्यात स्वतःला हरवून घेण्यासाठी , ऐतिहासिक बळकट अश्या स्वराज्यातील किल्ल्यांचा इतिहास जवळून अनुभवण्यसाठी , मालवणी भाषेची चव चाखन्यासाठी ,कोकणातली मनाला भुलवणारी हिरवळ पाहण्यासाठी (माझ्या प्रिय मित्रांनो कृपया इथे वेगळा अर्थ धरू नये ) . ह्या सर्वातून आनंद अन प्रेरणेच नवं अंकुर तना मनात रुजविण्यासाठी .

तर आम्ही निघालो …चार पायी वाहनातून, ८ +१ ( वाहन चालक ) मित्रांच्या समूहाने … कोकणातून कोकणाकडे …
सारे मित्र एकत्रित जमले कि गप्पांना , थट्टा मस्करीला कसा अधिक उत येतो . त्याने प्रवासाला एक वेगळीच रंगत चढते हे म्हणायला हरकत नाही . संपूर्ण प्रवास तो आठवणीत राहतो तरीही त्यातल्या त्यात काही रोचक असे क्षण ठळक पद्धतीने आपल्या स्मृतीशी जोडले जातात ते कायमच … .

कालांतराने त्यातून हास्य विनोद घडतात काय …नि त्या आठवणीने अंगाला शहारे येतात काय ….

असो ..तर आमचा हा प्रवास हि असाच झाला आठवणीचा झुल्यात झुलान्याजोग .

काही मोजके क्षण :-

पहिला दिवस
कणकवली पासून …आमची गाडी पुढे धावू लागली आणि धावता धावता तिला पोलिसांची धाप लागली.
तब्बल एक नाही दोन नाही तर सहा वेळा पोलिसांनी जागोजागी अडवलं . कुठून आलात ? कुठे निघालात ? हे ते चौकशीचा अन तपासणीचा सत्र, .. आचारसंहिता लागू ना, निवडणुका ज्या जवळ आल्या आहेत . ह्यातच आमचा अधिक वेळ गेला . काका , मामा करून वेळ काढून घेतला , तरीही आखलेल्या पुढच्या प्रवासीवेळेचा खोळंबा व्हायचा तो झालाच .

* भोगावेच्या नितळ सागरी किनार्याकडून होणारा मावळता सुर्यकिरणोत्सव , त्याच्या विविध नयनरम्य रंगीत छटा. ना ना म्हणता , अवघ्या काही मिनिटासाठीपूर्वी .
धावत पळत आलो म्हणून पाहता आल्या. हे त्यातल्या त्यात विशेष….

पण त्या आधी आम्ही उतरलो होतो ते मित्राच्या काकांच्या घरी …झारप ह्या ठिकाणी ..
नारली पोफळींच्या बागेत , विवध वृक्ष वेलींच्या छायेत, रस्त्याच्या अगदी कडेला निवांतपणे विसावलेल ते टुमदार छोटस पण प्रशस्त अस एकुलत एक घर , आणि घराला घरपण देणारी ती गोड माणस.
वर्षातून दोन वेळा पिक देणारी भातशेतीची जमीन , गाई वासरं , दगडांच्या अनेक चीरांनी गोलाकार होतं. पाण्याचा नितळ फुगवटा पियासाठी खणलेली ती विहीर .
सारच रम्य …

ह्यात विशेष सांगायचं तर दोन गोष्टी :-
१) – हि आमुच्या पुरत सीमित ठेवतो
२) काकांनी – काकींनी आमच्यासाठी बनवलेली रुचकर , चवदार अशी मिसळ . त्यांचा आदरतिथ्य .

* तेरेखोल चा किल्ला …, किल्याचा केलेला हॉटेल …
किल्ल्याला भेट देणारे तिथले विदेशी पर्यटक ( कपड्यांचा ह्यांना नेहमीच तोटा असतो बहुतेक, कमीत कमी कपड्यात वावरत असतात इथे ….गोव्याची हद्द जी सुरु होते ). असो अतिथी देवो भव !

* तेरेखोल च्या आसपासच्या वृक्ष दाटीत दर्शन देणारा होर्न बिल .

* रेडीचा गणपती मंदिर , गणेशाची भव्य दिव्य सुबक अशी मूर्ती
* आरवली चा वेतोबा मंदिर, त्याला देत असलेला चपलेचा नवस

आणि माझा बंगला – मधील चविष्ट रुचकर अस पोटतृप्तीचं ढेकर देणार जेवण . विशेष करून सोलकढी…

* आठवणीत राहणार अस खास :-
पहिल्या दिवसाचं पहिल्या रात्रीच झणझणीत खमंग अस जेवण .
आमटी भात स्पेश्यल ..
जे आमुच्या प्रिय मित्रांनी बनवल होतं . प्रेमाने बनविलेल जेवण होतं खर ..पण नाका तोंडातून , कानातून , कानामागून गरम पाण्याच्या वाहत्या धारा वाहू लागल्या होत्या. (मित्रांनी हे मनावर घेऊ नये, नाहीतर माझ्या मनावरची पकड ढिली व्हयाची .)
पण तरीही रेन्गालेली ती चव काही जिभेवरून हटत नाही आहे .

दुसरा दिवस ….
लक्षात राहील अस
१) मालवणचा परतीतला नौकेतला तरंगमय प्रवास आणि आया मावशींच्या जपमाला .
त्यात सागरी जलधारांनी भिजलेला मी …अन त्यातून घडलेला विनोद .
२) सिंधू दुर्ग किल्यातील शिवरायांच्या बोटा पायंचे ठसे . जे पहिल्यांदा पहिले . दुसर्या भेटीत .
(किल्यांवर एक वेगळा भाग लिहिणारच आहे . तेंव्हा सांगेन )

३)देवबाग मधली – WATER SPROTS ACTIVITY
जेट स्की राईड , बनाना राईड , बम्पर राईड…
ह्यात बनाना राईड…मध्ये साफ पाण्यात बुडालो . नाका तोंडात ते खारं पाणी गेल .
वाचवायला हि कुणी आले नाही . फार उशिरा कुणा एकाच लक्ष गेल . म्हणून नशीब …
कुणा एकाच म्हणजे निलेश ह्याच …….
नाका तोंडात पाणी गेल्यावर मदतीचा हात द्यायला आला. मित्र मित्र राहिला नाही तो तेंव्हा . दगा दिला त्याने .त्यामुळे ….माझा त्याच्यावरचा रोष कायम राहील .
हा रोष जाण्यासाठी त्याने पुढील ट्रेक चा अथवा पिकनिक चा माझा खर्च स्वतः हा करावा .

* WATER SPROTS नन्तर ….भानजी पडा ह्या निवास स्थानी ..रात्री
अचानक वीज गेल्यावर ..होणारी धीर गंभीर शांतात आणि त्या शांततेच भंग करणारी
कंठेतली ती स्वर किंकाळी…संकेत संकेत संकेत ..संकेत …

अजून बर्याच गोष्टी आहेत ..लिहित राहिलो तर लेख बरंच मोठा होईल . त्यामुळे इथेच संपवतो .
एक झोप उडवणारी आठवण सांगत…

*पहिल्याच रात्री ठाण्यातून ..प्रवास सुरु झाल्यावर गाडी पनवेल च्या पुढे आली . आणि
गाडी च्या POWER स्टेरिंग चा ताबा गाडीच्या DRIVER कडून आमच्या मित्राकडे आला . स्वताहून तो ताबा घेतला त्याने .
आणि गाडी क्षणातच रस्त्याने धावू लागली . अशी धावू लागली .. …..कि झोपी गेलेल्याचा डोळा नन्तर उघडा तो उघडाच राहिला . पार झोपच उडाली साऱ्यांची…
नंतर रीतसर त्याने ताबा होता त्याला दिला . तेंव्हा कुठे सारे निवांत झाले.

असो तर ह्या झाल्या गमती जमती….. कुणी हि मनावर घेऊ नये . मी हि घेत नाही .
आता भेटू पुढच्या भागात …

आपलच संकेत उर्फ संकु .
०४.०४.२०१४
भटकंती सिंधू दुर्ग जिल्ह्याची – भाग ३

*हि सर्व क्षणचित्रे माझ्या मोबाईल द्वारे टिपलेली आहेत.

Leave a Reply

Your email address will not be published.