नाती नव्याची नाविन्याची आणि मुरझलेली

ह्या नात्यांची फार गंमत वाटते मला, ‘नव्याने जुळलेल्या अन क्षणातच मुरझलेल्या’
म्हणजे अनोळखी असतो तेंव्हा ओळखी साठी धडपडत राहतो आपण…
नवा चेहरा , नवं नाव…नवी ओळख ,नवं मन ..नवा स्वभाव , नवे बोल …. ,
सगळं..उत्साहपूर्ण.., मैत्रीपूर्ण अगदी….


एकमेकांना जाणून घेत घेत .. आपण एकमेकांच्या अधिकाधिक जवळ ओढले जातो काय .
रोज काही ना काही… नवं नवीन विषय घेऊन , त्यावर बोलणं होत काय..


अधून मधून थट्टा मस्करी , कधीतरी भेटणं….कुठशी एकत्रित क्षण घालवणं …आठवणी गुंफत जाणं आणि अस करता करता ..
कालांतराने ..म्हणजे जास्त नाही काही ..महिन्यातच , किंव्हा वर्षभरातच … बोलता बोलता . त्या उत्साहाला , आपण विरजण घालतो काय…सगळं अगदी सुफर फास्ट ..नॉन स्टॉप ?
तीन तसाच्या चित्रपटासारखं ..सुरवात आणि दि एन्ड हि…,


नातं जुळलं कधी आणि प्रवाहात वाहून गेलं कधी ह्याचा थांगपत्ताच लागत नाही .
सर्व घडामोडी कश्या पटकन घडून जातात. आणि एकाकी शिथिल होतं जातात.
अश्यावेळी स्वतःकडेच पाहून हसू येतं. मन पुटपुटतं काहीसं स्वतःशीच .. म्हणतं.


काही नाती हि अशीच असतात . ‘नावीन्याला’ हपापलेली. नावीन्य असेपर्यंत नात्यात ‘जीव’.
ते संपलं कि नातं हि कोमजल्या फुलाप्रमाणे मान टाकून देत …पुढे होतं .

Leave a Comment

Your email address will not be published.