त्या उंच उडल्या घारीसारखे …

घराच्या चौकटी मधून म्हणा , किंव्हा रस्त्याने जाता येता म्हणा ..उंच निळ्या आकाशी ‘घारी’ घरट्या घालताना दिसत असतात … तेंव्हा आपलं ‘मन’ हि कल्पकतेचे कल्पितपंख लावून उंच आकाशी झेपावते …… त्या अर्थी हि माझी कविता …

त्या उंचउडल्या घारीसारखे 
स्वच्छंदी होवुनी विहरावे 
ह्या निळ्याभोर नभांगातुनी
अवघे हे विश्व पहावे !

ते राकट-कणखर सह्यकडे , 
ते वेडे वाकडे घाट दरे, 
ते रुप गोजिरे क्षितीजाचे 
डोळ्यात साठुनी घ्यावे !

त्या उंचउडल्या घारीसारखे 
स्वच्छंदी होवुनी विहरावे !

तो रंग हिरवा रानाचा
तो गंध सुमधुर पुष्पांचा 
तो मंद झुळका वाऱ्याचा 
श्वासात कोंडूनी घ्यावे !

त्या उंचउडल्या घारीसारखे
स्वच्छंदी होवुनी विहरावे

ते गीत अंतरी जगताचे
नर्तन वर्तन पाखरांचे
बैसुनी टोकावरति कुठे 
हरखुनी त्यात निघावे !

त्या उंचउडल्या घारीसारखे
स्वच्छंदी होवुनी विहरावे 
ह्या निळ्याभोर नभांगातुनी 
अवघे हे  विश्व पहावे !

– संकेत य पाटेकर 

Leave a Reply

Your email address will not be published.