ती, मी आणि हा …बेधुंद पाऊस

पावसाचं आता आगमन होईल . तशी चिन्ह हि दिसू लागलीत.
जीव सृष्टी त्याचा आगममाने आनंदाने मोहरून जाईल .
प्रेम कविता उदयास येतील.
अनामिक ओढीनं आणि हुरहुरीने एखाद नातं हि पावसाच्या सरीत चिंब होत ...जवळ येईल.
नव्या आयुष्याला इथूनच सुरवात होईल.
अश्याच ...आशयाची हि एक गोष्ट .
एक प्रयत्न ...

...........................................................................................................

ती, मी आणि हा ...बेधुंद पाऊस :

ग्रीष्म ऋतू ने इंद्रलोकी निरोप धाडला आणि वर्षा ऋतू चाल धरून भू धर्तीवर आवेगाने बरसू लागली.
उन्हाच्या काहिलीने आधीच कालवटलेलं अंग वर्षा ऋतूच्या आगमनानं मोहरलं जाऊ लागलं.
चला भटक्याहो , चला ..मनानं मनालाच आवताण धाडलं .
निसर्गाच्या जादुई रंगसाधनेला आता खरी सुरवात झाली.
बदल घडू लागला.

मातीला मायेचा कोंब फुटला. मृदगंध आसमंती झाला . हिरविशार सृष्टी.. साज शृंगारात नटू- धटू लागली.
डोंगर दऱ्या सुखावू लागल्या . जलप्रपातांचा तर अगणित सोहळाच सुरू झाला . लहान सहान भावंडं (धबधबे ) मिळून खेळ रंगवू लागली .
आभाळी , इंद्रधनू ने हि आपलं सप्तरंग उधळायला सुरवात केली .
दिशा दिशा त्यानं मोहित संचित झाल्या. आनंद कैकपटणे वाढीस लागला . वाढीत व्होता
कारण पाऊस जो सुरु झाला होता. 

पाऊस , हृदयी ठाव घेणारा...
पाऊस आनंदी आनंद मिळवून देणारा ..

वर्षा ऋतूच आगमन होऊन आता महिना उलटून गेला. फिरतीचे वारे पुन्हा जोमानं वाहू लागले. पुन्हा नव्याचा डाव सुरु झाला
ये , आपण जाऊया का कुठेतरी ?
कुठे ?
कुठे हि , तू सांग ? फक्त जवळ नको , दूर असं कुठेतरी ?
आपण दोघेच ?
हो ?
तुझी बाईक काढ, आपण दोघेच जाऊ ?
ओह्ह....How Romantic ..! मनातल्या मनात तो सुखावू लागला. नजरेशी ते क्षण आठवू लागला.
ती मी आणि हा बेधुंद पाऊस ...अहा....!

पाऊस माझा जीवाचा दोस्त रे...
पाऊस हृदयात बरसतो रे ..

ठीकाय ?
कधी जाऊया ?
उद्या ?
आईंग..लगेच ? अजून काही प्लान नाही , कश्यात काही नाही आणि ?
मग कर ना प्लान ? एकदिवसाच तर प्रश्न आहे आणि मला जायचंच आहे, समजलास ?
ठीकाय , पण सुट्टीच काय ?
त्यात काय , दांडी..
बरं ...त्ये हि ठीक , पण तुझं ? घरी काय सांगशील ?
किती रे प्रश्न ?
सांगेन , मैत्रिणीसोबत बाहेर जातेय पिकनिक ला , येईल संध्याकाळी परत, ऑफिसला काय दांडी ?
वाह वाह , हे बरंय हं ?
पण खरं काय कळलं तर ?
काय नाय कळणार रे , तू ठरव काय ते पटकन .
हं , येडं,
पण मला घरी सांगावं लागेल ? कुणासोबत कुठे चाललोय ते.
ओके , बघ काय ते ,
बघतो ...आमच्या वडील बंधूंना विचारून ? काय म्हणतायेत ,
आणि कळवितो तुला..
बरं ,
मी वाट बघतेय ..हं
हं ठीकाय ...
आणि लवकर काय ते ठरव .
हो बाई ...
हं ...

अ अ ...
दादा ,
हा बोल...
मी उद्या आपल्या गावी निघतोय , आपल्या गावी म्हणजे पाली ला , बल्लाळेश्वर गणपती दर्शन ..आणि जवळची थोडीफार भटकंती, आपली बाईक घेऊन ,
हा , ठीकाय ,
पण उद्या तर गुरवार आहे ना ?
मध्येच काय ?
हा ..
हा काय ?
कोण आहे सोबत , कुणासोबत ?
अ अ ...ते , त्ये नाही का ..मी.. मी बोललो होतो . ते.. ते तिच्याबद्दल
कोण ? काय ते स्पष्ट बोल .
ते ..तिला ..नाही का , लग्नाचं विचारलं होत ...
कोण..

अच्छा , साहेबांचा तिच्यासोबत प्लान चाललंय तर
हा ..
ती कशी काय तयार झाली पण ? वहिनीने मध्येच सवाल टाकला ?
जाऊ का ?
ठीकाय , जा...पण गाडी हळू ने.
हो ,

Yessss..Yesssss , मनातल्या मनात, दादाकडून परवानगी मिल्याने तो खुशीतच नाचू लागला.
(नकळत धावून येणारे हे असे सुखाचे क्षण, आपल्याला उधळून देतात , सारं मी पण विसरून ...)
त्या आनंद भरात त्याने तिला फोन लावला.
हॅलो ,
हा बोल ..
काय ठरलं ?
तर ऐक, आमच्या वडील बंधूंनि आम्हास म्हणजे आपल्याला परमिशन दिलेली आहे .आपण जाऊ शकतो.
आणि आपण माझ्या गावी निघतोय , उद्या ... पाली ला..अष्टविनायक मंदिर ,बाप्पाचं दर्शन.
आणी तिथून जवळच असलेल्या लेणी , त्यांना भेट देऊन रात्रीपर्यंत घरी..
ओके ...
ओके चालेल .
पण मला चिंब भिजायचंय हं ?
हं ,आहेत ग , ओहोळ नदी वगैरे , चिंब भिजायला आणि डुबायला हि , सोबत पाऊस हि असलेच
हं ,
बरं , काय काय घेऊ आणि किती वाजता निघायचं ?
एक जोड घे कपड्यांची आणि विंड चीटर हि घेऊन ठेव . पहाटे लवकर निघू ,
पण किती वाजता, किती वाजता निघायचं .
पाच एक वाजता निघ . मी मुलुंड स्टेशनला तुला पिकअप करेन. तिथून निघू
ओके
ठरलं तर मग ...
हा ..
मज्जा नु लाईफ ...

चल मी कॉल करते तुला संध्याकाळी .
हा ठीकाय .

आयुष्यात येणारे पहिले वाहिले क्षण ...एक वेगळाच अनुभव जोडून देतात आपल्याला.
त्याचा सुगंध काही वेगळाच असतो. भारलेला , कायम स्मरणात उरणारा ...आणि स्मित हास्य जोडून देणारा ...

तो हि त्या क्षणाची आतुरतेने वाट पाहू लागला.
तो ...ती आणि हा धुंद पाऊस ...
क्रमश : -
संकेत पाटेकर

पावसाचं आता आगमन होईल . तशी चिन्ह हि दिसू लागलीत.
जीव सृष्टी त्याचा आगममाने आनंदाने मोहरून जाईल .
प्रेम कविता उदयास येतील.
अनामिक ओढीनं आणि हुरहुरीने एखाद नातं हि पावसाच्या सरीत चिंब होत ...जवळ येईल.
नव्या आयुष्याला इथूनच सुरवात होईल.
अश्याच ...आशयाची हि एक गोष्ट .
एक प्रयत्न ...

...........................................................................................................

ती, मी आणि हा ...बेधुंद पाऊस :

ग्रीष्म ऋतू ने इंद्रलोकी निरोप धाडला आणि वर्षा ऋतू चाल धरून भू धर्तीवर आवेगाने बरसू लागली.
उन्हाच्या काहिलीने आधीच कालवटलेलं अंग वर्षा ऋतूच्या आगमनानं मोहरलं जाऊ लागलं.
चला भटक्याहो , चला ..मनानं मनालाच आवताण धाडलं .
निसर्गाच्या जादुई रंगसाधनेला आता खरी सुरवात झाली.
बदल घडू लागला.

मातीला मायेचा कोंब फुटला. मृदगंध आसमंती झाला . हिरविशार सृष्टी.. साज शृंगारात नटू- धटू लागली.
डोंगर दऱ्या सुखावू लागल्या . जलप्रपातांचा तर अगणित सोहळाच सुरू झाला . लहान सहान भावंडं (धबधबे ) मिळून खेळ रंगवू लागली .
आभाळी , इंद्रधनू ने हि आपलं सप्तरंग उधळायला सुरवात केली .
दिशा दिशा त्यानं मोहित संचित झाल्या. आनंद कैकपटणे वाढीस लागला . वाढीत व्होता
कारण पाऊस जो सुरु झाला होता. 

पाऊस , हृदयी ठाव घेणारा...
पाऊस आनंदी आनंद मिळवून देणारा ..

वर्षा ऋतूच आगमन होऊन आता महिना उलटून गेला. फिरतीचे वारे पुन्हा जोमानं वाहू लागले. पुन्हा नव्याचा डाव सुरु झाला
ये , आपण जाऊया का कुठेतरी ?
कुठे ?
कुठे हि , तू सांग ? फक्त जवळ नको , दूर असं कुठेतरी ?
आपण दोघेच ?
हो ?
तुझी बाईक काढ, आपण दोघेच जाऊ ?
ओह्ह....How Romantic ..! मनातल्या मनात तो सुखावू लागला. नजरेशी ते क्षण आठवू लागला.
ती मी आणि हा बेधुंद पाऊस ...अहा....!

पाऊस माझा जीवाचा दोस्त रे...
पाऊस हृदयात बरसतो रे ..

ठीकाय ?
कधी जाऊया ?
उद्या ?
आईंग..लगेच ? अजून काही प्लान नाही , कश्यात काही नाही आणि ?
मग कर ना प्लान ? एकदिवसाच तर प्रश्न आहे आणि मला जायचंच आहे, समजलास ?
ठीकाय , पण सुट्टीच काय ?
त्यात काय , दांडी..
बरं ...त्ये हि ठीक , पण तुझं ? घरी काय सांगशील ?
किती रे प्रश्न ?
सांगेन , मैत्रिणीसोबत बाहेर जातेय पिकनिक ला , येईल संध्याकाळी परत, ऑफिसला काय दांडी ?
वाह वाह , हे बरंय हं ?
पण खरं काय कळलं तर ?
काय नाय कळणार रे , तू ठरव काय ते पटकन .
हं , येडं,
पण मला घरी सांगावं लागेल ? कुणासोबत कुठे चाललोय ते.
ओके , बघ काय ते ,
बघतो ...आमच्या वडील बंधूंना विचारून ? काय म्हणतायेत ,
आणि कळवितो तुला..
बरं ,
मी वाट बघतेय ..हं
हं ठीकाय ...
आणि लवकर काय ते ठरव .
हो बाई ...
हं ...

अ अ ...
दादा ,
हा बोल...
मी उद्या आपल्या गावी निघतोय , आपल्या गावी म्हणजे पाली ला , बल्लाळेश्वर गणपती दर्शन ..आणि जवळची थोडीफार भटकंती, आपली बाईक घेऊन ,
हा , ठीकाय ,
पण उद्या तर गुरवार आहे ना ?
मध्येच काय ?
हा ..
हा काय ?
कोण आहे सोबत , कुणासोबत ?
अ अ ...ते , त्ये नाही का ..मी.. मी बोललो होतो . ते.. ते तिच्याबद्दल
कोण ? काय ते स्पष्ट बोल .
ते ..तिला ..नाही का , लग्नाचं विचारलं होत ...
कोण..

अच्छा , साहेबांचा तिच्यासोबत प्लान चाललंय तर
हा ..
ती कशी काय तयार झाली पण ? वहिनीने मध्येच सवाल टाकला ?
जाऊ का ?
ठीकाय , जा...पण गाडी हळू ने.
हो ,

Yessss..Yesssss , मनातल्या मनात, दादाकडून परवानगी मिल्याने तो खुशीतच नाचू लागला.
(नकळत धावून येणारे हे असे सुखाचे क्षण, आपल्याला उधळून देतात , सारं मी पण विसरून ...)
त्या आनंद भरात त्याने तिला फोन लावला.
हॅलो ,
हा बोल ..
काय ठरलं ?
तर ऐक, आमच्या वडील बंधूंनि आम्हास म्हणजे आपल्याला परमिशन दिलेली आहे .आपण जाऊ शकतो.
आणि आपण माझ्या गावी निघतोय , उद्या ... पाली ला..अष्टविनायक मंदिर ,बाप्पाचं दर्शन.
आणी तिथून जवळच असलेल्या लेणी , त्यांना भेट देऊन रात्रीपर्यंत घरी..
ओके ...
ओके चालेल .
पण मला चिंब भिजायचंय हं ?
हं ,आहेत ग , ओहोळ नदी वगैरे , चिंब भिजायला आणि डुबायला हि , सोबत पाऊस हि असलेच
हं ,
बरं , काय काय घेऊ आणि किती वाजता निघायचं ?
एक जोड घे कपड्यांची आणि विंड चीटर हि घेऊन ठेव . पहाटे लवकर निघू ,
पण किती वाजता, किती वाजता निघायचं .
पाच एक वाजता निघ . मी मुलुंड स्टेशनला तुला पिकअप करेन. तिथून निघू
ओके
ठरलं तर मग ...
हा ..
मज्जा नु लाईफ ...

चल मी कॉल करते तुला संध्याकाळी .
हा ठीकाय .

आयुष्यात येणारे पहिले वाहिले क्षण ...एक वेगळाच अनुभव जोडून देतात आपल्याला.
त्याचा सुगंध काही वेगळाच असतो. भारलेला , कायम स्मरणात उरणारा ...आणि स्मित हास्य जोडून देणारा ...

तो हि त्या क्षणाची आतुरतेने वाट पाहू लागला.
तो ...ती आणि हा धुंद पाऊस ...
क्रमश : -
संकेत पाटेकर

Leave a Reply

Your email address will not be published.